zondag 14 juni 2020

Start

Met foto's van vroeger, vertekend door jaren
en teksten van mensen die ik niet ken
probeer ik te binden met iets dat ik ben.
Er mist een luik om dat wat rot
dat smeult en brandt te laten gaan
Ik herinner me ogen maar kijk je niet aan.
Op de grond knijp ik samen.
Ik kronkel in dansen, probeer met mijn lijf dat
als antwoorden komen verstopt en verstijft.
De stemmen van vroeger verliezen hun naam.
Er beweegt iets, er lekt iets,
ik wacht maar er komt niets
Ik wil een orkaan. 



En ik herinner me je ogen nog.
De korte duur van dingen.
En hoe het al klaar was
terwijl het nog moest beginnen.

L B

.

Jij kwam voor zoet en zachtjes 

Ik gaf je een orkaan. 

maandag 1 juni 2020

Rots

Ik had nooit geleerd
dat mensen stromen als rivieren
en ik een rots, stilzwijgend, kijkend,
verbaasd dat ieder kwam en ging
veranderlijk verdwijnend
ik wachtte op de grond

L B

zaterdag 30 mei 2020

Enea

Ik probeer steeds te begrijpen hoe mensen zich over geven. Of hoe mensen zich inhouden. Hoe liefde ontvouwt. Hoe de onuitgesproken regeltjes één voor één ontstaan, zich nestelen in de schoot van houden-van.
En zich op een dag tegen je keren, wijzend met hun klauwtjes. Dunne vingertjes die ooit bevredigden, prikken nu onaangenaam in de voorbijgestreefde tijd.
Ze doen de oogkleppen teniet, de roep om hulp die altijd expres te zacht was. Ze gebruiken woorden zoals laf en leugenaar.
De regeltjes van liefde zijn geen regeltjes van liefde.
Regels over liefde bestaan niet in het hart.
Daar geldt slechts de keuze om te bouwen met een ander, om op iets te vertrouwen dat niet vanuit jezelf ontstaat. Ook niet uit die ander trouwens, er hangt iets tussenin. Liefde is vertrouwen op de lucht ertussen.

L B

vrijdag 29 mei 2020

Grond

Mijn voeten dansen langs verhalen,
ontmoeten iets dat hier nog leeft.
Oud bloed vertelt en vingers raken

ik laat het stromen als rivieren
totdat het aan mijn handen kleeft.
Ontmoet de lijnen in mijn palmen,
meanderend gestreept.

De grond als rots en steen, verkeken
zij schrok mij af en sneed mijn huid.
Het duurde lang voordat ik leerde
dat als grond zacht als zand kan zijn
de stroeve hardheid en de pijn
niet langer overheersen.

Ik wortel in geboortegrond,
zij draagt mij alle dagen.

L B
 

zaterdag 23 mei 2020

Wereld langs het keukenraam

en als jij daar dan
in mijn leven
heel mijn wereld
in het zicht
dansend langs de keukenramen
zingend aan het autostuur
en als de liefde eeuwig duurt,
met zelfbedachte raadselvragen
op eindeloze zomerdagen
en als jij daar dan voor mij staat
kan ik niet meer verzinnen
waarom ik mijn dagen vullen zou
met dingen
zonder jou

L B